De partij van God zijn mensen die leven vanuit de heilige Geest. Mensen die geen kwaad met kwaad vergelden; de mensen die erop uitgaan om woorden van goedheid te verbreiden. Mensen die twee mijl meereizen, ook als er maar een mijl gevraagd is, mensen die meer doen dan nodig is, in het goede en niet in het kwade.
Wat betekent dat ‘Almachtige God’? Ons idee over Gods almacht is heel anders dan Gods idee over almacht.
Het huis van God is het huis van het leven. Daar mogen we Christus aanraken en door Hem aangeraakt worden. Daar ontvangen we vergeving, reiniging en genezing. Daar wordt chaos tot orde herschapen en krijgen we deel aan Gods eigen leven.
De priester vult zijn leven in naar het voorbeeld van Jezus, als leraar, als herder, als profeet, als priester, hij draagt het lijden van Christus mee, hij volgt Hem en stelt Hem tegenwoordig. Ook als bruidegom, in die geestelijke zin. Door zijn liefde voor de Kerk als bruid, door zijn woord en voorbeeld, door zijn aandacht voor allen, groot en klein, arm en rijk, jong en oud, ziek en gezond. Die liefde wekt wederliefde, dat geloof wekt geloof, dat voorbeeld wekt navolging. Dat is de vruchtbaarheid van de Kerk als bruid, de vruchtbaarheid van het gebed, de vruchtbaarheid van het offer, de vruchtbaarheid van de navolging van Jezus.
Hoe komt het dat een preek over de zonde zo snel als negatief, als bedrukkend, bestraffend of kleinerend wordt ervaren? Dat komt, omdat velen niet zien waar het bij vergeving om gaat; Gods liefde. Dit Evangelie over de lamme toont Gods liefde. Gods liefde geneest deze mens in het diepst van zijn ziel en geeft als teken daarvan ook de genezing van zijn lichaam. Zo kan iedereen beseffen dat God hierin aan het werk is.
Jezus zegt: “Bekeert U”. Tot iedere generatie opnieuw, tot iedere individuele mens, op het meest ongelegen moment. Voor die bekering geldt hetzelfde als wat geldt bij de roeping: “Nu, meteen, niet uitstellen, al het andere is afleiding en op de afleiding volgt de verleiding.”
Allerzielenviering: Deze viering is eigenlijk een wonder, dat ieder in deze viering iets kan vinden. Er is iets wonderlijks in deze viering, want stilstaan bij zoveel verdriet, bij zo’n hoge berg, kan je neerdrukken. Maar er is in deze viering een troost en een hoop aanwezig, waardoor je eigen verdriet weer een betere plaats kan krijgen of zelfs naar een afronding of een voltooiing gaat.
Wie zijn handicap, en elke mens heeft één of ander handicap, aanvaart en als handicap durft te zien, kan juist daardoor een intens nabije relatie met Christus opbouwen die bron van geloof wordt. Dan is je handicap geen handicap meer, dan kun je de weg gaan die eerst onbegaanbaar was en zien je wat je nooit eerder zag.
Het alledaagse, wat zo eigen is als eten en drinken, slapen en opstaan, dat is niet wat het lijkt te zijn. Dat is een wónder, dat is vreemder dan je denkt, oneindig bijzonder. Zo aards en toch zo van de hemel.
Jezus nodigt ons uit tot volwassenheid, zodat je niet naar de kerk gaat omdat je anders met het vuur van de hel wordt bestraft, maar omdat je de liefde van God beantwoordt. God nodigt ons tot verantwoordelijkheid, zodat we met Hem meewerken aan zijn wereld, zijn koninkrijk.
Geloof en vertrouwen zijn twee zijden van dezelfde medaille. Op God vertrouwen, je aan God toevertrouwen en overgeven, trouw blijven aan God en Gods woord trouw navolgen.
Kiezen, keuzes maken, steeds opnieuw. De keuze met betrekking tot geloof is ten diepste een keuze tussen goed en kwaad.